163 memów
Transkrypcja tweeta: Próbowałem już pracy od 9 do 17. Próbowałem też prowadzić własną firmę. Z całego serca polecam urodzenie się w zamożnej rodzinie. Mem żartobliwie odnosi się do trudów dorosłego życia i poszukiwania stabilności finansowej, sugerując, że najlepszym rozwiązaniem jest dziedziczenie bogactwa.
Tekst na memie: - Dzień dobry, czy to linia pomocy dla narkomanów? - Tak - Macie pożyczyć stówę do wtorku? Oddam na pewno. Żart polega na tym, że uzależnienie od narkotyków zostaje zrównane z typowo desperacką prośbą o szybką pożyczkę pieniędzy.
Transkrypcja: Jeśli twój kraj ma dość pieniędzy, żeby dawać je innym krajom, to znaczy, że płacisz za wysokie podatki. Mem w satyryczny sposób krytykuje politykę podatkową oraz pomoc zagraniczną, sugerując, że nadmiar środków państwowych pochodzi z nadmiernego obciążania obywateli.
Transkrypcja tekstu z mema: "Jakie zawody pozwalają ludziom kupić takie domy?". Żart odnosi się do absurdalnie wysokich cen nieruchomości i nierealności zakupu tak luksusowej rezydencji dla przeciętnego człowieka, co stanowi powszechny motyw satyryczny.
Transkrypcja: Najbogatsze 10% posiada teraz 67,4% całego bogactwa w USA. Najbiedniejsze 50% posiada 2,5%. Wszystkie inne problemy są tym problemem. Cała inna debata to odwracanie od tego uwagi. Mem zwraca uwagę na problem ogromnych nierówności społecznych.
Tekst: W Katarze znaleźli ropę i w zaledwie 35 lat jeden beduin zrobił z niego najbogatszy kraj świata. W Rosji znaleźli: ropę, gaz, złoto, diamenty... Tylko wciąż nie znaleźli beduina. Mem wyśmiewa zacofanie gospodarcze i biedę w Rosji pomimo ogromnych bogactw naturalnych.
Transkrypcja: Nü Crü pyta: 'How much of an allowance did you get as a teenager per week?'. childish sadbino odpowiada: 'I was allowed to live there'. Mem żartuje z biedy lub braku kieszonkowego w młodości, gdzie jedynym 'świadczeniem' od rodziców było pozwolenie na mieszkanie w domu.
Mem nawiązujący do filmu Ratatuj. Tekst na obrazku: „I pamiętaj: nigdy nie ufaj ludziom, którzy jedzą mrożoną pizzę! Zwłaszcza nie ufaj takim, którzy za nią przepłacają”. Żart dotyczy absurdu płacenia wyższych cen za gotowe dania niskiej jakości.
